Kış Geliyor, Yalnız Kalacağım

 

 

 

 

 

 

Ama kışın beni kim sevecek? Kime şımarıp taklalar atacağım. Kimin balkonuna begonvilden tırmanıp minderinde sabahlayacağım?

Burası yazlık bir site.  Ben de bu yılın ürünüyüm, yavru sayılırım halâ. Ne annemi tanıdım ne babamı. Gözümü sitenin önündeki havuz kenarında yüksek çalılıkların arasında açtım. Yaz akşamları yemek masalarının serpiştirildiği çimenlerin üstünde kendimi sevdirmek ve kebaplarla beslenmek için oradan oraya koşmaya, zıplamaya alıştım. Ondan olacak bana ZIPZIP diyorlar…

Sevmeyenleri hemen anlıyorum, onlara pek yanaşmıyorum. Okşamak için üstüme hücum edenlerden de “ne olur ne olmaz” diye kaçıyorum. Ama bana yavaş yavaş yaklaşan, gözleriyle seven, sadaka verir gibi değil de yeryüzünde her canlının rızkı olduğuna inanarak yiyeceğini paylaşanlar başka. Beni ürkütmeden sevgime layık olmaya çalışanları sonunda benimsedim ve artık ben onlara yanaşıyorum. Artık birer birer dönüyorlar evlerine. Tam alışmışken onlara bakalım yalnızlığa alışacak mıyım? İçlerinden birkaçı götürmek istedi, ama ben çok özgürüm, doğal ortama ve bu geniş alana alıştım. Mutsuz olacağımı düşünerek bu fikirlerinden vazgeçtiler. Aralarında para toplayıp kocaman paketlerde satılan mamalardan alıp güvenlik görevlilerine bırakacaklarmış. Gerçi ben ekmeğimi taştan çıkarırım. Buralarda bana doğal mama çok. Ama kışın beni kim sevecek? Kime şımarıp taklalar atacağım. Kimin balkonuna begonvilden tırmanıp minderinde sabahlayacağım?

Neyse, kışın da yeşil kalan bu bahçelerde,  Antalya’nın çok da soğuk geçmeyen kışında gelecek yazı beklemekten başka çare yok….

Beni unutmayın.

ZIPZIP

Yıldız Kaşıkçı

İlk yorum yapan siz olun

cevaplayın

Posta adresiniz yayınlanmayacak


*